فرقان مدیا

آیه فوق میفرماید: آنان داخل بهشت نمی شوند تا این که جَمل در سوراخ سوزن برود. در ترجمه این آیه، همه تفاسیر و ترجمه های معاصر نوشته اند که «یلج الجمل» یعنی شتر داخل سوزن بشود؛ اگر ما باشیم این آیه، با کمی تاملی باید ارتباط شتر و سوراخ سوزن را بیابیم. یعنی از لحاظ منطفی، ما یا دلالت عقلی داریم یا طبعی و وضعی؛ در هیچ کدام دلالتی، ارتباط شتر و سوراخ سوزن پیدا نمی شود و اینجاست که باید رفت سراغ قرائت ها؛ چون در صدر اسلام، قرآن هیچ نقطه و تشدید و اعرابی نداشته است معلوم است که قراء آن زمان، هرکدام یک قرائتی داشته اند البته قاریان معروف... از قول ابن عباس نقل شده است در تفسیر طبری که ایشان، آیه فوق را طوری دیگری قرائت میکرده است «حَتَّى يَلِجَ الْجُمَّلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ» جمّل به ریسمان های کلفتی میگفتند که کشتی بانان در لب ساحل، کشتی ها را به آن می بستند. به لحاظ نشانه‌شناسی و دلالت، این قرائت، قرائت درستی است و ارتباط بین لفظ و معنی در آیه درست میشود.